Stretch je achterdijbeenspieren en versterk je buikspieren!
Dat zijn de belangrijkste bewegingen bij het voorkomen van rugpijn. Zowel op universiteiten in Amerika als in ashrams in Tibet is men het hierover eens. Yogi’s hebben ondervonden dat alle houdingen verbeteren indien de achterdijbeenspieren en buikspieren sterker zijn.
Korte dijbeenspieren trekken aan het bekken. Hierdoor kantelt het bekken en wordt het laagste deel van de wervelkolom rond. De belangrijke holle rug-houding die we van nature hebben gaat verloren. Organen in dit gebied verliezen hun positie in het bekken en hun gewicht brengt de rug nog meer uit z’n verband. Dit leidt tot instabiliteit, beschadigingen en pijn.
Bij deze oefening is het van belang dat je rug hol is en niet bol. Hierdoor kun je minder makkelijk bij je tenen, maar dat is niet erg.
Hou je knie gebogen als dat comfortabeler is. Beter dat je verder van je tenen afblijft met een holle rug dan dat je je tenen aanraakt met een bolle rug.
Pas als je buik je dij aanraakt met een gebogen knie, begin je langzaam te werken aan het strekken van de knie.
Op deze manier werk je aan de geïsoleerde achterdijbeenspieren en is de lage rug beschermd tegen onnodige druk op de wervelschijven.
Wissel na een tijdje van been.
